Borstvoeding begeleiding is belangrijk!
Ik ontmoete haar bij de intake. Yvonne, een gezellige krullenbol met warme bruine ogen. De zwagerschap ging naar wens en ze wil graag borstvoeding gaan geven.
Op dag 3 wordt ik gebeld door de kraamverzorgende. Ze verteld dat ze vermoed dat de baby een te korte tongriem heeft en daarom de borst niet goed vast kan houden. Ik vraag of de baby de tong iets over de onderkaak kan steken want dat is een criterium. Dat lukt de baby niet en nadat de verloskundige is komen kijken gaan ze de volgende dag naar het ziekenhuis voor een Frenotomie. Oftewel het doorknippen van de tongriem.
In het ziekenhuis begint de strijd voor de moeder. Na een snelle ingreep die voor een moeder toch wel heftig is wordt er een bloedwaarde geprikt. Die blijkt te hoog. Moeder en baby worden samen opgenomen. Moeder op de kraam, baby op de kinderafdeling. De kraamverzorgende is meegegaan naar het ziekenhuis om te helpen met het aanleggen maar het lukt nog niet lekker. Yvonne gaat kolven en wil de baby bijvoeden via vingervoeden. Vingervoeden doen ze in het ziekenhuis tot 40 cc en daarna is het de fles. Het is inmiddels dag 4 dus de tepels speen verwarring discussie laait op tussen moeder en verpleging. De verpleging wil fles, de moeder wil vingervoeden. De kraamverzorgende merkt fijntjes op dat vingervoeden met een grote spuit geen probleem moet zijn als de moeder hier de voorkeur aan geeft. Het blijkt na een heftige strijd toch mogelijk en de moeder bied aan om” het probleem” op te lossen door zelf elke voeding naar de kinderafdeling te komen om zelf te vingervoeden of te voeden. Tijdens het verblijf in het ziekenhuis heeft ze het tijgerinnengevoel al diep moeten aanboren. Wat moet je met opmerkingen zoals: je moet niet te vaak komen om te voeden. Je maakt je baby misselijk. We willen je nu niet meer zien, kom maar om de 3 uur als de baby moet eten. Als ze boven komt is prompt haar web cam afgesloten en kan ze ook niet meer haar baby zien. Het is heel jammer dat deze kwestie uitmond in een machtstijd en principe kwestie tussen verpleging en moeder.
Het komt te vaak voor dat de zorgverlener de zorg invult voor de moeder. Je hoort dan dingen zoals: u hoeft s’nachts niet te voeden dat doen wij wel. U gaat lekker slapen want u heeft uw rust hard nodig. Ondertussen ligt de moeder s ‘nachts wakker tussen de kraak lakens en wordt ze wakker gehouden van huilende baby’s en rollende karretjes over de gang en zou ze graag haar baby willen voeden. Onze taak als zorgverlener is informeren. Zet de voor en nadelen op een rij. Dan kan de moeder op basis van de informatie kiezen wat het beste bij haar past.
Dag 6 komt het kersverse gezinnetje afgemat en vol emoties weer thuis. De kraamverzorgende is een rots in de branding en geeft de moeder waar ze behoefte aan heeft. Een luisterend oor, aandacht, zorg en informatie. Ze belt of ik toch niet langs kan komen want de moeder heeft pijn bij het voeden. Als ik langskom zie ik een grote glanzende rode motor op de stoep. Kijk, als je als kraamverzorgende van zo’n voertuig afstap dwing je volgens mij gelijk respect af bij de ouders. Als ik binnenkom zie ik de moeder op de bank zitten. Moe, wit en nog vol emoties over de begeleiding in het ziekenhuis. Ik luister en dan gaan we naar boven om eens te kijken bij de voeding. Na wat kleine aanpassingen gaat de baby goed aan de borst maar ze heeft nog steeds pijn. Het brand en steekt en de huid van de tepelhof is rood gekleurd. Ik vraag de klacht nogmaals uit en of ze last heeft gehad van Candida. Ze probeert er al een jaren van af te komen, samen met haar man die last heeft van voetschimmel. In de 35e week van de zwangerschap heeft ze nog een kuur tegen Candida gehad. Eind van de zwangerschap is ze 2 keer opgenomen in het ziekenhuis wat veel stress heeft gegeven. Op grond van de klachten van de moeder en de verkleuring van het tepelhof gaan we starten met een Candida behandeling. Zie www.mammae.nl onder pijnklachten.
Borstvoeding begeleiding is zo belangrijk. Deze moeder had geluk dat ze zo’n kanjer van een kraamverzorgende aan haar bed had staan. Niet alleen was ze alert en had ze het korte tongriempje snel in de gaten maar was ze empatisch, zeer betrokken en deskundig. Mensen laten indrukken achter bij mensen en deze kraamverzorgende zal door deze moeder nooit vergeten worden.
